Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Φιλίππου νομίζω λέγεται.



Παρακμιακό μαγαζάκι, πολύ κόσμο, ήδη πατημένος, πατήματα και μέσα στο μαγαζί, τα απαραίτητα τσίπουρα, ρεμπέτικο και ένα αρσενικό να σου λέει τους πόνους του.

Μόνο μη νηφάλιες μορφές. Σκέψεις πρόστυχες, μα πάντα τόσο αληθινές που λένε και οι χατ τρικ.

Και εδώ η φωνή και η μουσική της Lady Lazarus. Μιας φίλης που αγαπώ. Ρίξτε μια ματιά.

7 σχόλια:

ka-pa είπε...

ωραία μουσική

Constantine είπε...

@ka-pa χαιρομαι που σου αρεσε!

mahler76 είπε...

βρε τρελέ δεν είσαι και σίγουρος πως λέγεται το μαγαζί?

Constantine είπε...

@mahler ειμαι τοσο χαλβας που εκανα λαθος στον τιτλο και το καταλαβα τωρα! με την οδο ειχα σκαλωσει... και την λεγανε ολυμπου

mahler76 είπε...

χαχαχα τουλάχιστον είναι ωραίο μαγαζί από ότι κατάλαβα :

Carlito είπε...

Στου Φιλίππου!, Στου Φιλίππου!


Καλησπέρα,

Constantine είπε...

@mahler ειναι τιμιοτατο και δινει στον πελατη την απολυτη ελευθερια!

@carlito καλησπερα κ απο εμενα!