Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Trip in a trip


Μοιρα λέει κάποιος. Φυσικά και δεν τον πίστεψε.


Στον χώρο της παραίσθησης δημιουργείται ένα θέμα… το καλό σεξ μπερδεύει τα πράγματα.


Και μετά λίγο αλκοόλ. ‘’Τελικά τι είμαστε εμείς? Τι παριστάνουμε?’’ Έπρεπε κάποιος να ρωτήσει.


Η ανθρώπινη ιδιότητα είναι αρρωστημένη.


Το ηλίθιο χαμόγελο πάντα έρχεται τις στιγμές που δεν πρέπει. Μάλλον κάτι του άρεσε και χαμογελάει. Παίζει να του προκαλεί και αμηχανία αλλά ξέρει τα λόγια…


Για τα πάντα υπάρχει το απόγευμα που θα τα συνοδέψει κάπου μακριά. Τα πάντα το διασχίζουν και δεν είναι τίποτα όπως πριν. Όλα έχουν το δικό τους ξεχωριστό απόγευμα.


Για αυτό υπάρχουμε. Για αυτό το σφιγμένο στομάχι. Για αυτό το μοναδικό κενό που τρομάζει.


Παρόλα αυτά μερικές φορές με μπερδεύω.



7 σχόλια:

nefelokokkugia είπε...

ωχχχ...αυτό το ηλίθιο χαμόγελο το έχετε και εσείς?
Ουφφ
Καλημέρες μικρέ

Miss Pink είπε...

εε..
χμμ...
ναι!!

καλημέρα θα πω
γιατί με μπέρδεψες κι εμένα τώρα :Ρ

Manolog3 είπε...

Εγω για τη μοιρα το μονο που ξερω ειναι για τα κερματα που ριχνει στο πηγαδι...

Αρχιδια... και αυτο καποιος αλλος μου το εχει πει, εγω δεν το ειδα ποτε μπροστα μου.

Jenk είπε...

μαλάκα, πιστεύω ότι τα κείμενα ενός αρθρογράφου αν κάπως μπορούμε να οριστούμε, ότι κι αν γράφουν πρέπει να γαμάν στο συναίσθημα, να είναι όπως τα έργα τέχνης που σ αρέσουν κι ας μην δείχνουν τίποτα, και τα δικά σου συνήθως το κάνουν σε πλήρη βαθμό

κι αν νιώσεις άβολα δεν χρειάζεται να απαντήσεις κάτι

Constantine είπε...

Τις καλημέρες μου κυριες nefelokokkugia και miss pink!

@manolog3 αμα δεν τον εχεις δει.. φρόντισε να τον δεις και θα γουσταρεις ;)

@Jenk ίσως να υπερβάλεις αλλα ευχαριστώ. Το μόνο που κάνω είναι να συνδέω εικόνες(πολλες φορες ακυρες μεταξυ τους). Για αυτό και σε μερικά δεν βγαίνει νόημα. Και τα δικα σου κειμενα ξερεις ποσο τα εκτιμαω. Anyway. Συζητησεις θερινης νυκτος..

Urania είπε...

Μπερδεύεσαι τόσο που το κάνεις ξεκάθαρο.

Constantine είπε...

@Urania θεαρα μου εσυ..