Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα υπό τον ήχο της βροχής.

Χριστούγεννα με ένα φιλαράκι. Πήραμε κάτι μπουκάλια amstel από ένα περίπτερο και περπατήσαμε στην βροχή ως που αράξαμε λίγο απόμερα κάτω από την στέγη ενός κτηρίου. Περασμένα μεσάνυχτα εκτεθειμένοι στους ήχους της φύσης. Είχαμε να μιλήσουμε κάτι μήνες και είχαμε πολλά να πούμε. Ήταν αδύνατο να μπούμε σε λεπτομέρειες για αυτό και περιοριστήκαμε σε μία συζήτηση γενικού περιεχομένου σχετικά με τις ζωές μας. Μοιραστήκαμε σκέψεις, στιγμές, ψυχολογικά. Λίγο οι καταχρήσεις, λίγο οι λανθασμένες επιλογές, λίγο τα ανύπαρκτα συναισθήματα, λίγο η εσωτερική ανισορροπία, λίγο οι αιώνιες σπουδές, λίγο το εύθραυστο μέλλον. Ήταν μία λογική συζήτηση. Ήταν μία από αυτές που αρέσκομαι να κάνω με άτομα που ξέρω ότι θα ανταποκριθούνε.

Γουστάρω που έχω άτομα τα οποία έχουν να μου δώσουν και πάνω απ’ όλα νιώθουν. Γουστάρω που η ζωή μου πήρε αυτή την κλήση εδώ και λίγα χρόνια και γουστάρω που τον τελευταίο καιρό η κλίση μεγαλώνει. Μέχρι πρόσφατα ένιωθα να πνίγομαι.

Δεν χρειάζονται υπερβολικές δόσεις αγάπης. Λίγες και αληθινές.

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

a change is always a change ... but always remains a change ... remember that ... παν μετρον αριστον ελεγαν οι προγονοι μας ... καλες οι αλλαγες αλλα μην χασεις ποτε τον κωσταντινο που ησουν παντα ... παρτο σαν συμβουλη ..

mahler76 είπε...

λίγα και καλά. σωστό σε βρίσκω. Καλά να περνάς με τα αγαπημένα σου άτομα.

nefelokokkugia είπε...

Μάλλον πέρασες καλύτερα σε σχέση με τους περισσότερους εκεί έξω που μετράνε τα επιτυχημένα Χριστούγεννα ανάλογα με τις θερμίδες που καταβρόχθισαν. Να ΄σαι καλά μικρέ.

ΥΓ Πόσο μου΄χει λείψει μια τέτοια κουβεντούλα με κάποιο φίλο...

Constantine είπε...

@ Ανώνυμε μιλάς σαν να με ξέρεις :) Να σαι σίγουρος ότι μου αρέσει ο παλιός κωνσταντίνος με τα καλά του και τα κακά του. Θα αποτελεί για πάντα αναπόσπαστο κομμάτι μου..

@ Ω ναι mahler. Επίσης φίλε μου και να είμαστε κοντά τους όσο μπορούμε.

@ Να σαι καλά και εσύ nefelokokkougia. Επιδίωξε την συζήτηση εσύ και θα σε ακολουθήσουν ;)

ιμερος είπε...

υπεροχοι ''explosions in the sky ''.

παντα τα καλυτερα σου ευχομαι !!

Free Spirit είπε...

Κοιτα συμπτωση... Χθες κατι τετοιο σκεφτομουν πως ηθελα για τα Χριστουγεννα. Ενα φιλο και μια βολτα για συζητηση. Αυτο.
Ελπιζω να το χαρηκες... Γιατι οντως εκλειπουν τετοιου ειδους ατομα στην εποχη μας.
(με αγγιξε κατα περιεργο τροπο η αναρτηση ακομα κ αν δε φαινεται).
Να'σαι καλα Κωνσταντινακο
Χρονια πολλα:)


(για τους explosions δε μιλαω, το ξερεις οτι ειναι τεραστια αγαπη μου!:D)

marianna_ΣτΕρ3ο ΝοΒα είπε...

θα ηθελα να πω πολλα. Αλλα μαλλον δεν χρειαζεται. Μονο αυτο. Απολαυσε το οσο μπορεις. Απο την αμστελ που πινεις. Απο το χαμογελο του φιλου σου. Αυτα τα μικρα πραγματακια που μας κανουν χαρουμενους. Εστω για εκεινη την στιγμη. Εστω για λιγο. Ολα ερχονται και φευγουν. Χωρις να μας πουν το γιατι. Χωρις να μας προειδοποιησουν. Γι αυτο και εμεις πρεπει να ειμαστε σε θεση να κρατησουμε αυτα που μας αξιζουν.
Ολα τελειωνουν καποια στιγμη. Τουλαχιστον ας τελειωσουν με ενα χαμογελο.
φιλια

La Romantique είπε...

Δεν είναι ανάγκη να σου πω πόσο τυχερός είσαι που έχεις τέτοια άτομα δίπλα σου. :)
Μπύρες και καλή παρέα... Πρέπει να ήταν όμορφα αυτά τα Χριστούγεννα. ;)

Constantine είπε...

@Ίμερε και εσύ ότι επιθυμείς…(πάντα explosions!)

@α ρε πνευματάκι :P πάρε μία μπύρα κ πήγαινε μόνη σου για μία βόλτα. Φιλιά! (explosions για ψυχική ηρεμία)

@ Βασικά θα θελα και εγώ να γράψω αλλά επίσης δεν έχει ουσία. Νομίζω πλέον ξέρουμε ο ένας τον άλλο :) Αυτό με το χαμόγελο…αυτό ας συμβαίνει.

@ La romantique. Ω ναι. Λιτά όσο ποτέ, χωρίς πολλές εξόδους και με παιδιά που είχα να δω πολύ καιρό. Είναι αρκετά όμορφα. Τέλος…να σε καλωσορίσω στο μπλογκ μου! ;)